Հնի և նորի խաչմերուկում. տեղի ունեցավ  Հովսեփ Պողոսյանի  «Հայկական հարսանիք» գրքի շնորհանդեսը

ԵՐԵՎԱՆ, 28 ՄԱՐՏԻ, ԱՐՄԵՆՊՐԵՍ: Ապագա հարսի հարցում հայերն առաջնորդվում էին դարերով եկած չափորոշիչներով. աղջիկը պետք է լիներ եփող-թափող, նամուսով, օջախի զավակ. այս և նմանատիպ այլ ավանդական ծեսերի մասին է Հովսեփ Պողոսյանի «Հայկական հարսանիք» գիրքը, որի շնորհանդեսը տեղի ունեցավ մարտի 28-ին «Բուկինիստ» գրախանութ-սրճարանում:

Անդրադառնալով գիրքը գրելու իր դրդապատճառին` հեղինակը՝ Հայաստանի թեթև արդյունաբերության գործատուների միության համանախագահ Հովսեփ Պողոսյանն «Արմենպրես»-ի հետ զրույցում նշեց, որ դեռ մանկուց հարսանիքների ներկա լինելու ժամանակ հետաքրքրություն է ցուցաբերել հայկական ծեսերի նկատմամբ: «Հարսանիքի ժամանակ ինչ-որ ծես տեսնելիս՝ ինձ հետաքրքրիր էր, թե ինչու են այդպես անում: Եվ այդ նույն հարցերով ես դիմում էր ազգագրագետների: Պարզվում էր, որ նրանք էլ ամբողջությամբ չեն տիրապետում այդ հարցերին, և իրենց խորհրդով ես ինքս սկսեցի զբաղվել իմ հարցերի պատասխանների փնտրտուքով: Եվ դրա արդյունքը եղավ այս գիրքը, ու հիմա ես այլևս հարսանիքների հետ կապված, խորհուրդը փոխանցելու տեսանկյունից, հարցեր չունեմ,- ասաց Պողոսյանը:

Հեղինակը գրքի գաղափարը սկսել է իրագործել 2004 թվականից, իսկ 2007 թվականին եղել է գրքի առաջին հրատարակությունը: «Ինձ պետք էր խորությամբ հասկանալ այդ ամենը, որ հետո համարձակորեն հանդես գամ հանրության առաջ»,- ասում է Հովսեփ Պողոսյանն ու հավելում, որ գտել է հարսանիքների ամբողջ խորհուրդը և հիմա ավելի քան ուրախ է, որ իր ժողովրդին կարողացել է այսպիսի նվեր տալ:

Գրքի մեկենաս, պատմաբան Գագիկ Աղաջանյանն ասում է, որ իր համար սկզբունքային է ցանկացած գիրք տպագրելուց առաջ անձամբ ծանոթանալ գրքին և ունենալ այն տպագրելու իր համոզմունքը: «Այս փոքրաթիվ ժողովրդի մոտ ունենալ այսքան տարաբնույթ ծեսեր՝ նաև հարստություն է: Սա կլինի մի աշխատություն, որին կանդրադառնան հարյուր տարի հետո»,- ասաց Գագիկ Աղաջանյանը` ավելացնելով, որ գիրքը տպագրելու համար ունեցել է իր սուբյեկտիվ պատճառները, քանի որ մոտ ժամանակներս ծրագրում է որդուն ամուսնացնել:

Գրքի կազմի ձևավորման հեղինակի մտահղացումը իրականացրել է նկարիչ -դիզայներ Շուշան Սարգսյանը:

Գրքում ներկայացված են հայկական ավանդական հարսանիքը, դրա խորհրդանիշների և հմայիլների բացատրությունները, ինչպես նաև դրանց ճիշտ կիրառման հուշումները: Հետաքրքիր զուգահեռներ են տարված հայկական և այլ ժողովուրդների ավանդույթների միջև: Կարևորելով հին ու մոռացվող սովորությունների վերակենդանացումն ու վերաարժևորումը` հեղինակը գրքում փորձել է մեկնաբանել սերնդե-սերունդ ավանդաբար փոխանցվող այն սովորությունների նշանակությունը, որոնք դարձել են անհասկանալի այժմյան սերնդի համար:

Մերի Կիրակոսյան