Սամաթիայում սպանված հայ կնոջ փաստաբանը վստահ է` պետությունը թաքցնում է իրական հանցագործներին

ԵՐԵՎԱՆ, 19 ՆՈՅԵՄԲԵՐԻ, ԱՐՄԵՆՊՐԵՍ: Ստամբուլի Սամաթիա թաղամասում տարեց հայ կանանց վրա հարձակում գործելն, անկասկած, ատելության հողի վրա կատարված հանցագործություն էր: Ինչպես հաղորդում է «Արմենպրես»-ը` վկայակոչելով «Ակոս» պարբերականը, այս մասին լրագրողների հետ հանդիպման ժամանակ հայտարարել է 2012 թվականի դեկտեմբերին սպանված հայազգի Մարիցա Քյուչուքի ընտանիքի փաստաբան Էրեն Քեսքինը:«Այս աշխարհագրական միջավայրում, որտեղ տեղի է ունեցել Հայոց ցեղասպանությունը, անշուշտ, հայազգի կնոջ սպանությունն ատելության վրա հիմնված հանցագործության կասկած է առաջացնում»,- հայտարարել է ընտանիքի փաստաբանը: Սպանությունը կատարելու մեջ մեղադրվող Մուրաթ Նազարյանին այցելելուց հետո նա նշում է, որ կասկածյալի ամենամեծ վախը բանտում սպանվելն է, այդ իսկ պատճառով նա վախենում է ինչ-որ նոր բան հայտնել: Քեսքինը հայտարարել է, որ դատախազը, ոստիկանությունն ու պետությունը չեն կատարում համապատասխան աշխատանք հանցագործության լիակատար բացահայտման համար: «Մավի Մարմարա» նավի հետ կապված միջադեպի ժամանակ (երբ Իսրայելը կրակակոծել էր թուրքական նավը- հեղ.) իրավական զեկույցը պատրաստվեց և հրապարակվեց 15 օրվա ընթացքում: Իսկ այս հանցագործության դեպքում ինչո՞ւ զեկույցը հրապարակվեց միայն ամիսներ անց` այն էլ առանց փորձագիտական քննության: Ինչո՞ւ զեկույցն այսքան ուշացավ, արդյո՞ք նրանք ցանկանում էին կոծկել հանցագործությունը»,- ասել է Քեսքինը:

Խոսելիս հաճախ արցունքները զսպել չկարողանալով` Մարիցա Քյուչուքի դուստրը` Պայծառ Քյուչուքը, նշել է, որ նախքան իր մայրիկին սպանելը մի շարք մարդիկ անհանգստացնում էին մորը, ինչից հետո նա կարգադրել էր Մարիցային այլևս դուռը բաց չանել անծանոթների առաջ: «Թող պետությունն օգնի մեզ, թող գտնվեն մարդասպանները: Նազարյանն էլ ինչ գիտի, թող պատմի, թող մայրս հանգիստ հանգչի: Մենք ամեն օր մահանում ենք վշտից. ինչո՞ւ մայրս դաժանաբար սպանվեց, ի՞նչ մեղք ուներ նա»,-ասել է Պայծառ Քյուչուքը:

Տարեց հայ կանանց վրա հարձակում գործելու մեղադրանքով ձերբակալված Մուրաթ Նազարյանը դատական վերջին նիստի ժամանակ հայտարարել էր, որ իրեն հանցագործության են դրդել երեք անհայտ անձինք, ովքեր սպառնացել են իրեն: «Նրանք զենք էլ ունեին: Այն բանից հետո, ինչ նրանք մի անգամ դանակահարեցին Քյուչուքին, ես փախա: Նախքան այդ, կտրել էին մատս և արյունս կաթեցրել մի փաստաթղթի վրա: Եթե տեսնեմ այդ անձանց նկարը, կճանաչեմ: Քանի որ ոստիկանական բաժանմունքում հոգեբանական ճնշման տակ էի, վախեցա և այս ամենը չկարողացա պատմել»,- ասել էր Նազարյանը` հայտնելով, որ բանտում իրեն անվտանգ չի զգում և անգամ չի կարողանում քնել:

Հանցագործը կամ հանցագործները տարեց չորս հայ կանանց վրա առաջին հարձակումը գործել են 2012թ.-ի դեկտեմբերի 27-ին` Թուրվանդա Ա-ի վրա: Նրանք մտել են միայնակ բնակվող կնոջ բնակարան, ծեծի ենթարկել նրան, տարել նրա թանկարժեք զարդերը: Դեկտեմբերի 28-ին սպանել են Մարիցա Քյուչյուքին: Թուրքական ԶԼՄ-ներն ավելի վաղ հայտնել էին, որ սեփական տանը սպանված Մարիցա Քյուչյուքի մարմնի վրա դանակով խաչ էր արվել, իսկ տնից ոչինչ չէր գողացվել: Մեկ ամիս հետո` 2013թ.-ի հունվարի 22-ին, ներխուժել են 83-ամյա Սուլթան Այքարի տուն եւ նրան ծեծի ենթարկել: Փողոցում հարձակվել եւ փորձել են առեւանգել եւս մեկ տարեց հայ կնոջ:

Երկար հետաքննությունից հետո թուրքական ոստիկանությունը հարձակումների կասկածանքով ձերբակալել է հոգեկան խանգարումներ ունեցող ազգությամբ հայ Մուրադ Նազարյանին, ով հարցաքննության ժամանակ ասել է, որ չի ճանաչում այդ կանանցից ոչ մեկին եւ չի հիշում, որ նման սպանություն եւ հարձակումներ է գործել: