Podcast-Հարց բժշկին. Վահանաձև գեղձի բարորակ հանգույցները բուժման կարիք չունեն, իսկ չարորակ հանգույցների մոտ 90 տոկոսն էլ ունենում են բարի ընթացք
4 րոպեի ընթերցում
ԵՐԵՎԱՆ, 8 ՄԱՅԻՍԻ, ԱՐՄԵՆՊՐԵՍ: Վահանաձև գեղձի բարորակ հանգույցները բուժման կարիք չունեն, դրանք ենթական են ուղղակի հսկողության. տարին մեկ անգամ պետք է իրականցնել հերթական հետազոտությունը, իսկ չարորակ հանգույցների մոտ 90 տոկոսն էլ ունենում են բարի ընթացք: Ժամանակին հայտնաբերելու և վիրահատության ուղղորդելու դեպքում բուժառուների մոտ գրանցվում է 100 տոկոսով լավացում:
«Արմենպրես»-ի «Հարց բժշկին» նախագծի հերթական հաղորդման շրջանակում այս մասին ասաց էնդոկրինոլոգ Հայկանուշ Համբարձումյանը՝ անդրադառնալով վահանաձև գեղձի հանգույցներին, առաջացած խնդիրներին և լուծումներին:
«Վահանաձև գեղձը օրգանիզմում շատ կարևոր դեր ունի, քանի որ վահանաձև գեղձի հորմոնները ներգրավված են օրգանիզմի գործունեության բոլոր ընթացքների մեջ՝ թե՛ ուղեղի զարգացման և աշխատանքի, թե՛ մկանների, ոսկորների, սեռական համակարգի և թե՛ սրտի աշխատանքի հետ: Այսինքն, չկա մի այնպիսի համակարգ, որտեղ վահանաձև գեղձի հորմոնները աշխատանք չեն իրականցնում: Վահանաձև գեղձի կատարած աշխատանքը և դերը շատ մեծ նշանակություն ունի, որպեսզի մեր բոլոր օրգան համակարգերը ճիշտ և համակարգված աշխատեն»,- ասաց մասնագետը:
Անդրադառնալով բավականին տարածված խնդրին՝ վահանաձև գեզձի հանգույցներին, մասնագետը նշեց, որ դրանց առաջացման պատճառները դեռևս բացահայտված չեն, բայց դրանք բավականին տարածված են: Նա նշեց, որ վահանաձև գեղձը շատ հեշտ հետազոտվող գեղձ է և ուլտրաձայնային հետազոտմամբ կարելի է շատ հեշտ բացահայտել: Վերջին տարիներին կան այնպիսի սարքեր, որոնք կարողանում են բացահայտել անգամ միլիմետրանոց փոփոխությունները, այդ իսկ պատճառով այսօր վահանաձև գեղձի հանգույցների բացահայտման քանակը շատ ավելի մեծ է, քան դա եղել է 20 տարի առաջ:
«Հետազոտությունների քանակի ավելացումը նաև բերում է նրան, որ ավելի շատ ենք հայտնաբերում չարորակ հանգույցներ, անգամ ամենափոքր չափերից՝ 5 միլիմետրից սկսած»,- ասաց նա:
Մասնագետն ընդգծեց, որ մինչև հանգույցը տեսանելի չափի չի դառնում, մարդը կարող է առհասարակ ոչ մի գանգատ և սիմպտոմ չունենալ, քանի որ այն պետք է մեծանա մինչև 4 սանտիմետր, որ լինի տեսանելի:
Հայկանուշ Համբարձումյանը նկատեց, որ շատ հաճախ պացիենտները գալիս են խեղդոցի զգացումով և մտածում են, որ դա կապված է վահանաձև գեղձի հետ կամ հանգույցներ ունեն: Բայց հանգուցավոր փոփոխությունները շատ հազվադեպ դեպքում են հանգեցնում խեղդոցի զգացողության առաջացման: Պետք է լինեն մի քանի մեծ, պինդ հանգույցներ, որպեսզի գանգատը կապված լինի հենց հանգույցների հետ:
«Վահանաձև գեղձի բարորակ հանգույցները բուժման կարիք չունեն, դրանք ենթական են ուղղակի հսկողության՝ տարին մեկ անգամ պետք է իրականացնել հերթական հետազոտությունը, իսկ չարորակ հանգույցների մոտ 90 տոկոսն էլ ունենում է բարի ընթացք: Ժամանակին հայտնաբերելու և վիրահատության ուղղորդելու դեպքում գրանցվում է 100 տոկոսով լավացում: Մոտ 5 տարի հետո բուժառուն առհասարակ մոռանում է, որ ուներ այդպիսի խնդիր »,- ավելացրեց Հայկանուշ Համբարձումյանը:
Անդրադառնալով այն տարածված կարծիքին, որ պունկցիոն բիոպսիան կարող է վնաս պատճառել և հանգույցները բարորակից դառնան չարորակ, մասնագետը նշեց, որ նման բան չկա և իրականում դա ոչ մի բարդ պրոցեդուրա չէ և ոչ մի մտավախություն չպետք է առաջացնի պացիենտի մոտ:
Վահանաձև գեղձի հանգույցների մասին մի շարք հարցերի պատասխաններ ստանալու և մասնագետի կողմից առաջարկվող լուծումներին ավելի մանրամասն ծանոթանալու համար առաջարկում ենք լսել փոդքաստը:
Գայանե Գաբոյան