Կյանքից հեռացել է բանասեր, թարգմանիչ, գրականագետ Ալբերտ Մուշեղյանը

Մահացել է բանասեր, թարգմանիչ, գրականագետ, բանասիրական գիտությունների դոկտոր Ալբերտ Մուշեղյանը։

«Արմենպրես»-ի փոխանցմամբ՝ այս մասին հայտնում է Հայաստանի գրողների միությունն ու իր խորին ցավակցությունը հայտնում Մուշեղյանի հարազատներին և մտերիմներին։

Ալբերտ Մուշեղյանի հոգեհանգիստը տեղի կունենա հոկտեմբերի 15-ին՝ ժամը 17:00-20:00-ին, «ԼյուԱր» սգո սրահում (Սիլիկյան հին խճուղի 18), հուղարկավորությունը՝ հոկտեմբերի 16-ին՝ ժամը 12:00-14:00-ին, Հայաստանի գրողների միության շենքից (Մարշալ Բաղրամյան պողոտա 3)։

Ալբերտ Մուշեղյանը ծնվել է 1931 թվականին Երևանում։ Վեց տարեկանում դինամիտի պայթյունից կորցրել է տեսողությունը։ 1939-1946 թվականներին սովորել է Երևանի կույր երեխաների գիշերօթիկ յոթնամյա դպրոցում։ 1949 թվականին ավարտել է Երևանի N3 երեկոյան դպրոցը։ 1949 թվականին ընդունվել և 1954 թվականին ավարտել է ԵՊՀ-ի  բանասիրական ֆակուլտետի ռոմանո-գերմանական բաժինը, այնուհետև՝ ասպիրանտուրան՝ ավստրո-գերմանական գրականության գծով։

1965-1973 թվականներին եղել է  Հայաստանի կույրերի միավորման կենտրոնական վարչության նախագահը։ Ուսումնասիրությունները կատարել է կնոջ՝ բանասեր, թարգմանչուհի Ռիմա Հարությունյանի (1932-1997) օգնությամբ։ 1956 թվականին կազմակերպել է բրայլյան տպարան՝ կույրերի համար ուռուցիկ տառերով գրքեր տպագրելու համար և նշանակվել է գլխավոր խմբագիր, տպագրության պատրաստել և լույս է ընծայել հայկական առաջին բրայլյան գրքերը (Րաֆֆու «Սամվել» վեպը, Եղիշե Չարենցի բանաստեղծությունների ժողովածուն, Մովսես Խորենացու «Հայոց պատմությունը» և այլն)։ 1958-1973 թվականներին եղել է Կույրերի միավորման բրայլյան ամսագրի հիմնադիր-խմբագիրը, 1963-1975 թվականներին՝ բրայլյան հրատարակչության պետ, 1974 թվականից աշխատել է ՀՀ ԳԱԱ արվեստի ինստիտուտում, 1978 թվականից՝ ՀՀ ԳԱԱ Մանուկ Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտի ավագ գիտաշխատող։ Բնական և հասարակական գիտությունների միջազգային ակադեմիայի անդամ է։ ԽՄԿԿ անդամ է 1957 թվականից։

1980 թվականին «Ավետիք Իսահակյանի կյանքի և ստեղծագործության վաղ շրջանը» թեմայով դիսերտացիա է պաշտպանել և ստացել բանասիրական գիտությունների թեկնածուի աստիճան։

Հեղինակ է շուրջ 100 գրականագիտական և հայագիտական ուսումնասիրությունների՝ նվիրված հատկապես հայ հին գրականության չլուծված խնդիրներին։

Նրա երկերն են՝ «Տիգրան Մեծը Մովսես Խորենացու և հունա-հռոմեական աղբյուրների գնահատմամբ», Երևան, 2011, «Մովսես Խորենացու դարը» (մենագրություն), Երևան, 2008, «Սուրբ գիրքը հայերեն թարգմանելու հանգամանքները և Մեսրոպ Մաշտոցի համառոտ աստվածաշունչը» («Հայ գրականությունը և քրիստոնեությունը») ժողովածու, 2002, «Հայ եկեղեցու և հայոց պետության փոխհարաբերությունները 5-րդ դարի հայ մատենագրության մեջ» («Հայոց եկեղեցի և պետություն») ժողովածուներ, 2000, «Դարի հայ մատենագրության ժամանակագրական խնդիրներ», Երևան, 1996, «Ավետիք Իսահակյան. վաղ տարիներ. 1875-1898» (մենագրություն), Երևան, 1983։

Թարգմանությունները գերմաներենից՝ Արմին Թ. Վեգներ, «Ճանապարհ առանց տունդարձի», (համահեղինակ), Երևան, 2000, Վոլֆգանգ Գյոթե «Բանաստեղծություններ», Երևան, 1993, Վոլֆգանգ Գյոթե, «Վայմարյան քնար», Երևան, 1985, Հայնրիխ Հայնե, «Բանաստեղծություններ և գեղոններ», Երևան, 1983, Հայնրիխ Հայնե, «Գերմանիա, Ձմեռային հեքիաթ» (պոեմ), Երևան, 1959։

Արժանացել է մի շարք պարգևների՝ «Պատվո նշան» շքանշան, 1967, ԵՊՀ Ոսկե մեդալ, 2010, ՀԳՄ «Գրական վաստակի համար» մեդալ, 2009, Մանուկ Աբեղյանի անվան արծաթե մեդալ, 2009, Մովսես Խորենացու մեդալ։