Չենաբի երկաթուղային կամուրջը իսկական ինժեներական հրաշք է

Հնդկաստանի վարչապետ Նարենդրա Մոդին հունիսի 6-ին կատարեց Չենաբի երկաթուղային կամրջի բացման հանդիսավոր արարողությունը։ Աշխարհի ամենաբարձր երկաթուղային կամուրջը կապում է Քաշմիրի հովիտը Հնդկաստանի մնացած մասի հետ։

Սա պարզապես կամուրջ չէ. այն խորհրդանիշ է՝ Հնդկաստանի միասնության, համառության և անզիջում ոգու՝ հասնելու անհնարինին: 

Չենաբ գետից 359 մետր բարձրության վրա գտնվող 1315 մետր երկարությամբ պողպատե կամարաձև կամուրջը կարող է դիմակայել բարձր սեյսմիկ վտանգներին և հզոր քամիներին։ Այն Ջամմուի և Շրինագարի միջև ճանապարհորդության ժամանակը կկրճատի երկու-երեք ժամով։ 

Վարչապետ Մոդին նաև կատարել է Անջի կամրջի բացումը. սա Հնդկաստանի առաջին ճոպանուղային երկաթուղային կամուրջն է, որը կառուցվել է տարածաշրջանի ամենադժվարին տեղանքներից մեկում: Բացումից առաջ վարչապետ Մոդին տեղում զննել է Չենաբի երկաթուղային կամարաձև կամուրջը և ուսումնասիրել նախագիծը:

Չենաբ կամուրջը Ուդհամպուր-Շրինագար-Բարամուլլա երկաթուղային նախագծի (USBRL) մի մասն է, որն էլ խորհրդանշական քայլ է Ջամմուի և Քաշմիրի միջև կապն ամրապնդելու համար: 272 կմ երկարությամբ և մոտավորապես 43,780 կրոր ռուփի արժողությամբ USBRL նախագիծը ներառում է 36 թունել՝ ընդհանուր 119 կմ երկարությամբ, և 943 կամուրջ, որոնք երկաթուղային կապ են ապահովում Քաշմիրի հովտի հետ բոլոր եղանակային պայմաններում:

Համահնդկական տեխնիկական կրթության խորհրդի (AICTE) նախագահ Թ. Ջ. Սիտհարամը, որը Չենաբ կամրջի գեոտեխնիկական խորհրդատուն էր, նշում է, որ այս կամրջի կառուցումն իր երազանքի իրականացումն է, 15 տարի տևած գիտական աշխատանքի և ջանքերի պտուղը։

Նա նշում է, որ Չենաբի ձորը՝ իր ճեղքված ժայռային զանգվածներով, բարձր սեյսմիկ ակտիվությամբ և անկանխատեսելի տեղանքով, պահանջում էր աշխատանքի լիովին այլ մոտեցում: Այստեղ խոսք չէր կարող լինել սոսկ դասագրքային տեսությունների կիրառման մասին, այլ բնության կամքին հարմարվելու մասին՝ միաժամանակ ապահովելով անվտանգություն, ամրություն և կայունություն: 

Երբ նայում ես մի կամրջի, որը բարձրանում է Չենաբ գետից 359 մետր բարձր, և որը նույնիսկ ավելի բարձր է, քան Էյֆելյան աշտարակը, ցանկանում ես շունչդ պահել։ Չենաբի կամուրջը պարզապես տեխնիկական նվաճում չէ. այն մարդկային ջանքերի, թիմային աշխատանքի, դժվարությամբ ձեռք բերված նորարարության և, ամենակարևորը, հայրենասիրական նպատակի պատմություն է։ 

Այս կամուրջը ֆիզիկապես միավորել է Քաշմիրի հովիտը երկրի մնացած մասի հետ։ Սակայն էլ ավելի կարևոր է այն, որ այս ծրագիրը մեկ ընդհանուր երազանքի շուրջ հուզականորեն միավորել է բոլոր հնդիկներին՝ ինժեներներին, պլանավորողներին, աշխատողներին և քաղաքացիներին, և այդ երազանքը վերջապես իրականացել է։

Հնդկաստանի գիտությունների ինստիտուտի պրոֆեսոր, դոկտոր Գ. Մադհավի Լատհան Չենաբի երկաթուղային կամրջի շինարարության գեոտեխնիկական խորհրդատու էր։ Մինչ լրատվամիջոցները և սոցիալական ցանցերի օգտատերերը շտապում էին նրան գովաբանել որպես ինժեներական հրաշքի հետևում կանգնած միակ հերոս, Լատհան մերժեց այդ պատմությունը։ «Խնդրում եմ հիշել, որ ես այն հազարավորներից մեկն եմ, որոնք արժանի են գովասանքի Չենաբի կամրջի համար», - գրել է նա LinkedIn-ում լայնորեն տարածված գրառման մեջ։ 

«Նախագծման, դիզայնի և շինարարության ողջ փառքը պատկանում է հնդկական երկաթուղիներին և AFCONS-ին»։ «Խնդրում եմ, ինձ անտեղի հայտնի մի դարձրեք», - հավելել է նա։

Նա պարզաբանեց, որ իր ներդրումը եղել է թեքությունների կայունացման և դժվարին տեղանքում հիմքերի նախագծման մասնագիտացված ոլորտում աշխատանքը՝ կարևոր, նեղ մասնագիտական հմտություններ պահանջող պատասխանատվություն մի այնպիսի նախագծում, որը ներգրավեց հարյուրավոր ինժեներների, աշխատողների և նախագծողների համակարգված ջանքեր երկար տարիների ընթացքում։