Doing Business. Ազատամարտիկը հայրենիքի սահմանների պաշտպանությանը մասնակցելուց հետո սեփական բիզնեսն է հիմնել
6 րոպեի ընթերցում
Փոքր եւ միջին ձեռնարկատերերի մասին«Արմենպրես»-ի ակնարկների շարքի հերոսը ազատամարտիկ գործարար Ժորիկ Գևորգյանն է, ով երիտասարդներին հորդորում է մնալ հայրենիքում և սեփական բիզնես նախաձեռնել այստեղ:
ԵՐԵՎԱՆ, 9 ՄԱՅԻՍԻ, ԱՐՄԵՆՊՐԵՍ: Վայոց Ձորի մարզի Վայք քաղաքից դեպի Ջերմուկ ավտոճանապարհի 8-րդ կիլոմետրում կա մի գողտրիկ անկյուն` «Արծվասար» խորտկարանը: Վերևում հսկա ժայռն է, հեռվում երևում են լեռները: Մինչև «Արծվասար»-ի հիմնումը, ժայռի տակ եղել է ամայի տարածք, որտեղ վխտացել են սողունները, և տեղանքը «զարդարել է» աղբը:
«Ջուրը, հոսանքը բերել եմ 2 կիլոմետրից` իմ ուժերով: Ամեն ինչ սարքել եմ»,- ասում է «Արծվասար»-ի սեփականատեր, Արցախյան հերոսամարտի և անկախության ազատամարտիկ Ժորիկ Գևորգյանը: Խորտկարանն արդեն մեկ տարեկան է և արդեն հասցրել է ձեռք բերել մշտական հաճախորդներ: Տասնամյակների փորձը Խորհրդային Հայաստանի ռեստորանային գործում մեծ նպաստ է ունեցել 61-ամյա Գևորգյանի հաջողության գործում: Ժորիկ Գևորգյանը եղել է Վայքի` խորհրդային տարիների միակ ռեստորանի վարիչը: Ամուսնացած է, ունի որդի և դուստր, ովքեր նրան երջանկացրել են` երկուական թոռնիկ պարգևելով: Որդին կնոջ հետ աշխատում է խորտկարանում:
Միության փլուզումից և անկախության շարժումից հետո, Ժորիկ Գևորգյանը որոշել է անձնական ավանդը ներդնել հայրենիքի սահմանները պաշտպանելու գործում: Նա Վայք-Սիսիան գծով Նախիջևանի ուղղությամբ մասնակցել է Հայաստանի սահմանների պաշտպանությանը, անդամակցել Երկրապահ կամավորականների միությանը և անձամբ Վազգեն Սարգսյանից ստացել երկրապահի իր վկայականը:
Հիշում է, որ Արցախից բացի, Հայաստանի ուղղությամբ ևս հակառակորդը մշտապես փորձել է հաջողության հասնել: Հարձակումներ են եղել Սիսիանի, Երախսի և այլ բնակավայրերի ուղղությամբ:
1990-ականների տնտեսական ճգնաժամը նրան ստիպել է ընտանիքը պահելու համար գնալ «խոպան»: Երկար տարիներ որպես խոհարար նա աշխատել է Լենինգրադում (այժմ` Սանկտ- Պետերբուրգ-հեղ.): Սակայն մի քանի տարի Ռուսաստանում աշխատելուց հետո որոշել է վերադառնալ Հայաստան: Վերադառնալուց հետո, Հայաստանի ՓՄՁ ԶԱԿ-ի միջնորդությամբ Գևորգյանը վարկ է ստացել խորտկարանի կառուցման և բարեկարգման համար: Գործը սեզոնային է` մայիսից սեպտեմբեր: Սեզոնին իր ընտանիքի 4 անդամներից բացի, խորտկարանում աշխատում է ևս երկու աշխատող: Գործի բարդություն չկա, ասում է, եթե մարդն աշխատող է, գործ կգտնի, կվաստակի:
Գևորգյանը չի սիրում գուշակել կամ կանխատեսել ապագան: «Գործի ապագան միայն ժամանակը ցույց կտա: Եթե մարդիկ այցելեն, գործը կզարգանա, եթե հաճախորդներ չունենաս, կամ գործի բնույթը պիտի փոխես, կամ էլ դադարեցնես»,- ասում է ազատամարտիկ գործարարը:
Ժորիկ Գևորգյանը ցանկանում է գործը փոխանցել որդուն: «Տղայի համար եմ չարչարվել, սարքել, որ իրենը լինի: Ինքը լավ խոհարար է, լավ ձեռքի շնորհք ունի»,- որդուն է գովում տասնամյակների փորձ ունեցող խոհարար Ժորիկ Գևորգյանը: Համաձայն է, որ Հայաստանում բիզնես սկսելը հեշտ է, այն պահելն ու զարգացնելն է դժվար: «Հիմնական դժվարությունը հարկերն են: Ես էս հողը գնել եմ` ամեն միլիմետրի համար վճարելով: Ես ուզում եմ վճարել բոլոր հարկերը և վճարում եմ: Ուղղակի ամեն անգամ մի նոր բան են ասում»,- արձանագրում է Գևորգյանը: Դրանից զատ, նաև խնդիրներ է առաջացնում սկսնակ և արդեն կայացած գործարարների և ձեռնարկությունների միջև հարկային դաշտում հավասարության նշան դնելը:
«Ինձ բերել են համեմատում են 20 տարի առաջ դրած բիզնեսի հետ: Ես դեռ սկսնակ եմ, կայանալու խնդիր ունեմ: Էդ նույն բանն է, եթե մեկ տարեկան երեխային տան մի պարկ ալյուր ու ասեն` տար»,- իր մտահոգությունն է հայտնում փորձառու խոհարար և սկսնակ ձեռնարկատեր Ժորիկ Գևորգյանը:
Երիտասարդներին հորդորում է մնալ հայրենիքում և բիզնես նախաձեռնել այստեղ: Եթե երիտասարդներն այստեղ ապագա տեսնեն, կմնան և բարիք կստեղծեն, համոզված է Գևորգյանը: «Մարդն ամուր է սեփական հողի վրա: Բայց եթե հայրենիքում վստահություն չունենա, կթողնի-կգնա»,- վստահ է գործարարը:
Ժորիկ Գևորգյանի կինը` Ռոզա Գևորգյանը, համամիտ է ամուսնու ասածներին և կարծում է, որ իրենց միակ եկամտի աղբյուրը համարվող խորտկարանի զարգացման համար անհրաժեշտ է որոշակի հարկային զիջում: «Անընդհատ պարտք ենք կուտակում, որպեսզի կարողանանք գոյությունը պահպանել»:
Ժորիկ Գևորգյանը չի սիրում ծույլ մարդկանց, ովքեր, իր բնորոշմամբ, տանը նստած սպասում են, որ պետությունը իրենց մի կտոր բան տա ուտելու: «Կյանքումս այդպիսի բան չեմ մտածել: Ինձ ի՞նչ է եղել: 61 տարեկան առողջ տղամարդ եմ»,- շեշտում է Գևորգյանը:
Հայաստանից լավ տեղ մեկ էլ Հայաստանն է. սա է Ժորիկ Գևորգյանի կարգախոսը: Ուստի նա ցանկանում է, որպեսզի այստեղ ստեղծվեն երիտասարդների ինքնադրսևորման համար անհրաժեշտ պայմանները, և երկիրը զարգանա նոր գաղափարների ու նորարարության շնորհիվ:
Հաջողության պատմությունը եւ լուսանկարները տրամադրել է Փոքր եւ միջին ձեռնարկատիրության զարգացման ազգային կենտրոնը
Հեղինակ՝ Դավիթ Մուրադյան