اکران دوم فیلم کارگردان جعفر پناهی در ایروان با سالنی مملو از تماشاگر؛ احتمال نمایش سوم نیز مطرح است
4 دقیقه خواندن
ایروان، ۱۶ ژوئیه ۲۰۲۵ میلادی (۲۵ تیر ۱۴۰۴ شمسی)، «آرمِنپرِس»: «جعفر پناهی» یکی از برجستهترین و خلاقترین کارگردانان سینمای ایران، امسال با حضور در بیستودومین دورۀ جشنوارۀ بینالمللی فیلم «زردآلوی طلایی» ارمنستان، بار دیگر علاقهمندان آثارش در ایروان را شگفتزده کرد.
جشنوارۀ «زردآلوی طلایی» امسال با نمایش فیلم تازۀ او با عنوان «یک تصادف ساده» گشایش یافت؛ فیلمی که پیشتر موفق به دریافت جایزۀ «نخل طلای» جشنوارۀ معتبر فیلم کن شده بود.
به گزارش خبرگزاری دولتی «آرمِنپرِس»: بر پایه مشاهدات خبرنگاران، سالن قرمز سینمای «مسکو» در ایروان با تمام ظرفیت خود، پاسخگوی استقبال کمنظیر تماشاگران نبود. بسیاری از علاقهمندان بر زمین نشسته فیلم را تماشا کردند و همین استقبال چشمگیر، برگزارکنندگان را به فکر افزودن سانس سوم اکران انداخته است.
پیش از آغاز نمایش، جعفر پناهی در سخنانی کوتاه و صمیمانه خطاب به حضار، با اشاره به حضورش در دورۀ پیشین جشنواره، گفت:
«سال گذشته در فضایی دیگر و با روحیهای کاملاً متفاوت اینجا بودم. فیلمبرداری تازهام بهتازگی به پایان رسیده بود که مأموران دولتی به محل فیلمبرداری یورش بردند و ما را از ادامۀ کار بازداشتند. در همان ایام دعوتنامهای از جشنواره دریافت کردم، اما گمان نمیکردم بتوانم بیایم. بهنظر میرسد برگزارکنندگان جشنواره با مسئولان محدودکنندۀ فیلمبرداری به توافقی رسیدهاند که حضورم ممکن شد!»
فیلم «یک تصادف ساده» به زندگی افرادی میپردازد که قربانی بیعدالتی شدهاند. آنها در پی آغاز دوبارهاند؛ میکوشند زندگی تازهای بسازند، اما گذشته، ناگهان و بیخبر، سر میرسد و تمام برنامهها را بر هم میزند.
پناهی در این فیلم نیز، با زبان روایی خاص خود، جدیترین مشکلات موقعیتهایی پیچیده و تراژیک انسانی را چنان با ظرافت، سادگی، طنزی پنهان و نگاهی انسانی روایت میکند؛ روایتی که تماشاگر را، گاه با لبخند و گاه با خنده، به تأملی عمیق وامیدارد.
جعفر پناهی در ادامه، این فیلم را به بازیگران فیلم و قهرمانان واقعی آن که سالها در بند بهسر می برند، تقدیم کرده و گفت:
«این فیلم، روایتی کوچک از دردهای بزرگ زندانیان ایران است.»
پناهی همچنین تأکید کرد که این اثر را به زنان شجاع ایرانی نیز تقدیم میکند؛ زنانی که در راه آزادی و حق زیستن، همچنان استوار ایستاده و میجنگند.
شایان ذکر است که جعفر پناهی سال گذشته، در چارچوب جشنوارۀ بینالمللی فیلم «زردآلوی طلایی» ارمنستان، به پاس خدمات برجستهاش به سینمای جهان، مفتخر به دریافت نشان «پاراجانف» شد؛ رویدادی که همزمان با لغو ممنوعالخروجی پانزدهسالۀ او، به نقطۀ عطفی در عرصۀ فرهنگ و حتی سیاست و انسانیت بدل شد.
«آنتون دولین» منتقد نامآشنای سینمای روسی، که سال گذشته کتابی دربارۀ جعفر پناهی را در ایروان رونمایی کرد، در گزارش خود از جشنواره کن ۲۰۲۵، با اشارهای ویژه مینویسد:
«من نخستین بار پناهی را در تابستان ۲۰۲۴ میلادی در جریان جشنواره «زردآلوی طلایی» دیدم.»
او با انتشار عکسی از آن دیدار، یادآوری کرد که همین جشنواره نخستین محفل بینالمللی بود که پس از سالها، از جعفر پناهی برای حضور رسمی دعوت کرد. بهبیان دیگر، بازگشت این فیلمساز برجستۀ ایرانی به صحنۀ جهانی، از دریچۀ جشنوارۀ «زردآلوی طلایی» ایروان آغاز شد.