Լեւոն Մարտիրոսյանը չի բացառում ՄԻԱԿ-ի միավորումը ՀՀԿ-ի հետ. ՖՈՏՈՇԱՐՔ

ԵՐԵՎԱՆ, 12 ՀՈՒԼԻՍԻ, ԱՐՄԵՆՊՐԵՍ: Մասնագիտությամբ իրավաբան, Ազգային ժողովի նորընտիր պատգամավոր Լեւոն Մարտիրոսյանը վստահ է, որ իր մասնագիտությունը կարող է անմիջականորեն նպաստել խորհրդարանի աշխատանքներին, սակայն հավելում է` դա չի նշանակում, որ ԱԺ յուրաքանչյուր պատգամավոր պետք է ունենա իրավաբանական կրթություն:Շարունակելով հարցազրույցների շարքը` «Արմենպրես»-ը զրուցել է Լեւոն Մարտիրոսյանի հետ:

-Պարոն Մարտիրոսյան, Ազգային ժողովում տեղի են ունեցել առաջին քննարկումները: Ինչպիսի՞ն էր այդ քննարկումների որակը:

-Շատ բարձր եմ գնահատում այդ քննարկումների մակարդակը, քանի որ բազմաթիվ փորձառու քաղաքական գործիչներ են հայտնվել ԱԺ-ի տարբեր խմբակցություններում` կառավարող եւ կառուցողական դաշտում գտնվող ընդդիմադիր խմբակցություններում: Ապագայում, վստահ եմ, որ քննարկումներում հետաքրքրությունը չի պակասի, մանավանդ, որ առաջիկայում սպասվում է խոշոր քաղաքական իրադարձություն` նախագահի ընտրությունները: Կարծում եմ, որ քաղաքական ուժերն իրենց ողջ կարողությունները կօգտագործեն լավագույն կերպով ներկայանալու առաջին հերթին նիստերի դահլիճում:

-Այսինքն` ընդդիմության քննադատական կարծիքների մեջ առողջ երանգներ տեսնո՞ւմ եք:

-Առողջ երանգ տեսել եմ բոլոր խմբակցությունների ներկայացուցիչների ելույթներում:

-Չորս տարի աշխատել եք Հայաստանի Հանրապետության Նախագահ Սերժ Սարգսյանի հետ: Ինչքանո՞վ այդ տարիների փորձը կարող է նպաստել օրենսդրական գործունեությանը:

-Սերժ Սարգսյանի հետ ես աշխատել եմ հինգ տարի`մեկ տարին` որպես վարչապետի եւ չորս տարի` նախագահի օգնական: Այդ տարիները մեծ փորձ էին ինձ համար, եւ Նախագահի հետ աշխատելու շրջանը պետական գործունեության, մարդկային եւ հոգեբանական շատ առումներով կնպաստի օրինաստեղծ գործունեությանը:

-Իսկ իրավաբանի մասնագիտությո՞ւնը:

-Իմ մասնագիտությունն էլ կարող է շատ նպաստավոր լինել, քանի որ օրենսդրական աշխատանքն առաջին հերթին իրավաբանական գործունեություն է: Այն կարեւոր է օրենսդրական նախաձեռնություններով հանդես գալու, ներկայացված օրինագծերը հասկանալու առումով: Սակայն չի նշանակում, որ պատգամավորը մասնագիտությամբ պարտադիր պետք է իրավաբան լինի:

-Ներգրավված եք ԱԺ պետաիրավական հարցերի մշտական հանձնաժողովում: Ինչպե՞ս եք պատկերացնում աշխատանքը հանձնաժողովում եւ ի՞նչ հարցեր կան, որ համարում եք արդիական:

-Բառացիորեն նախորդ շաբաթ` հուլիսի 2-ին, Հանրապետության Նախագահի կողմից հաստատվեց իրավական եւ դատական բարեփոխումների 2012-2016 թթ-ի ռազմավարական ծրագիրն ու նրանից բխող միջոցառումների ցանկը: Հենց մեր հանձնաժողովն է, որ պետք է այդ օրինագծերով զբաղվի: Նախատեսվում է բազմաթիվ օրենքների եւ օրենսգրքերի փոփոխություններ եւ նոր խմբագրությամբ ընդունում: Շատ բովանդակալից, ինձ համար շատ հետաքրքիր աշխատանք է սպասվում հանձնաժողովում եւ ԱԺ-ում:

-Դուք եղելեքՄԻԱԿ կուսակցության համահիմնադիրը, այժմ` նաեւ խորհրդի անդամ: Ինչո՞վ է զբաղվում կուսակցությունն այս շրջանում:

- Կուսակցությունը վերջին հինգ տարիներին շատ ակտիվ գործունեություն է ծավալել` մասամբ հրապարակայնորեն, մասամբ` ոչ: Եղել է ակտիվ` Նախագահի քաղաքականությունը, եւ ՄԻԱԿ-ի գաղափարներն ու արժեքները պաշտպանելու առումով: Այժմ ԱԺ-ում կան ՄԻԱԿ-ի նախկին եւ ներկա պատգամավորներ, որը շատ ուրախալի է: Կուսակցությանը մեծ ապագա է սպասում, քանի որ առաջիկա հինգ տարիներին օրենսդիր, գործադիր դաշտում, հասարակական-քաղաքական ոլորտներում շատ ակտիվ գործունեության ժամանակահատված է լինելու:

-Ինչքանո՞վ է հավանական, որ ՄԻԱԿ-ը միավորվի Հայաստանի Հանրապետական կուսակցության հետ:

-ՀՀԿ-ի հետ միավորվելու խնդիր երբեք չենք ունեցել: Եթե ցանկություն ունենայինք, ապա վաղուց կմիավորվեինք: Հանրապետականի հետ միավորվելու հավանականություն կա, սակայն դա դեռեւս օրակարգային հարց չէ: Համենայն դեպս, ՀՀԿ-ն եւ ՄԻԱԿ-ը նույն քաղաքական թիմի մասն են, եւ նույն ծրագիրն են իրականացնում:

-2008թ-ին ԱՄՆ պետդեպարտամենտի հրավերով մասնակցել եք ԱՄՆ նախագահի ընտրություններին որպես միջազգային դիտորդ: Եթե համեմատության եզրեր անցկացնենք Հայաստանում եւ ԱՄՆ-ում տեղի ունեցող ընտրությունների միջեւ, ի՞նչ հատկանիշեր կան, որ պետք է Հայաստանը պետք է ընդօրինակի եւ` հակառակը:

- Չեմ կարծում, որ Միացյալ Նահանգները մեզնից որեւէ բան ունի սովորելու ոչ թե նրա համար, որ սովորելու բան չկա, այլ պարզապես դրա կարիքը չկա, քանի որ 200 տարվա ժողովրդավարություն են` հաստատված ընթացակարգերով, ավանդույթներով: ԱՄՆ-ում նախագահի ընտրություններն անցկացվում են երկաստիճան համակարգով. ընտրողներն ընտրում են «ընտրիչների», որոնք էլ ընտրում են նախագահի թեկնածուներին: Երկրորդ առանձնահատկությունն էլ այն է, որ ամեն նահանգ առանձին է կատարում իր ընտրությունը, այսինքն` հնարավոր է, որ տվյալ մարդը ստանա բացարձակ մեծամասնություն, սակայն չընտրվի նախագահ, քանի որ մի նահանգում ավելի շատ ընտրող կա, իսկ մյուսում` ոչ: Սա արվել է նահանգների հավասարակշռությունը պահպանելու համար: Այդ առումով մենք որեւէ բան չունենք ընդօրինակելու, քանի որ ֆեդերալ` դաշնային պետություն չենք: Կարելի է ընդօրինակել ժողովրդավարության լայն կիրառումը, ազատական մթնոլորտը, խոսքի բացարձակ ազատության հնարավորությունը, որը ինչ-որ առումով Հայաստանում կա, սակայն դեռ երկար ճանապարհ ունենք անցնելու` հասնելու ԱՄՆ-ում եւ ժողովրդավարական այլ պետություններում առկա չափանիշերին: Մենք այդ ճանապարհին ենք, քանի որամենհաջորդ ընտրություն ավելի որակեվ է անցնում, որի մասին նշում են նաեւ միջազգային դիտորդները:

Հարցազրույցը` Անահիտ Առաքելյանի

Լուսանկարները` Արեւ Գրիգորյանի