Ադրբեջանի քաղաքական եւ ռազմական ղեկավարությունն ապրում է վիրտուալ աշխարհում

ԵՐԵՎԱՆ, 17 ՕԳՈՍՏՈՍԻ, ԱՐՄԵՆՊՐԵՍ: Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության պաշտպանության նախարար Մովսես Հակոբյանը օգոստոսի 12-ին լրագրողների հետ հանդիպման ընթացքում հայտարարել էր' Պաշտպանության բանակը 20 տոկոսով ավելացրել է իր ներուժը, եւ ՊԲ-ն թույլ չի տալու, որ օր օրի սպառազինվող ադրբեջանական բանակն իրեն գերազանցի: Այսօր այս առնչությամբ պաշտոնական հայտարարությամբ հանդես է եկել Ադրբեջանի պաշտպանության նախարարությունը' ի դեմս նախարարության մամուլի քարտուղար Էլդար Սաբիրօղլուի, ով ասել է, թե Մ.Հակոբյանի հայտարարությունները նպատակ ունեն մեղմելու Լեռնային Ղարաբաղի ներքին անհանգստությունը: Է. Սաբիրօղլուն նաեւ նշել է, թե հայկական կողմին անհանգստացնում է ադրբեջանական բանակի սպառազինումը եւ ռազմական ծախսերի ավելացումը: «Կարճաժամկետ պատերազմում հայկական կողմի պարտությունն անխուսափելի է»,- նշել է Է.Սաբիրօղլուն:

Այս առնչությամբ ԼՂՀ ՊԲ մամուլի քարտուղար Սենոր Հասրաթյանն «Արմենպրես»-ի հետ զրույցում նշեց, որ.»հաղթանակը եւ պարտությունը ցույց կտա մարտադաշտը»:

«Ադրբեջանի ռազմականացումը շատ վտանգավոր երեւույթ է ոչ միայն ղարաբաղա-ադրբեջանական հակամարտության համատեքստում, այլեւ ընդհանրապես ամբողջ Հարավային Կովկասում կայունության եւ խաղաղության պահպանման տեսանկյունից»,- «Արմենպրես»-ի հետ զրույցում նման տեսակետ հայտնեց ԼՂՀ նախագահի աշխատակազմի տեղեկատվության գլխավոր վարչության պետ, քաղաքագետ Դավիթ Բաբայանը:

Նրա խոսքով' Ադրբեջանի քաղաքական եւ ռազմական իշխանության մոտ վիրտուալ աշխարհի ձեւավորման գործընթացն ակնհայտ է: Իր ձեւավորած վիրտուալ աշխարհում Ադրբեջանի ղեկավարությունը կարծում է, թե քանակական ինչ-որ առավելություններ օգտագործելով' կարող է հասնել հաղթանակի Արցախի նկատմամբ: «Սա եւս ես շատ վտանգավոր եմ համարում, քանի որ նրանք կտրվում են իրականությունից: Ի՞նչ տեսանկյունից: Նրանք, հաշվի չնստելով իրականության հետ, ապրելով իրենց վիրտուալ գաղափարներով, համոզմունքներով, կարող են գնալ շատ անմտածված քայլերի»,- կարծում է Դ. Բաբայանը' միեւնույն ժամանակ ընդգծելով, որ Ադրբեջանի ղեկավարության համար հեշտ չի լինի գնալ արկածախնդրության, որովհետեւ այս պահի դրությամբ իրավիճակն արմատապես տարբերվում է 1991թ. դրությունից. տարածաշրջանում չկա քաղաքական վակուում, ինչը առկա էր Խորհրդային Միության փլուզումից անմիջապես հետո, հետեւաբար պատերազմ սկսելն այդքան էլ հեշտ գործ չէ:

Կա միջազգային հանրություն, կան որոշ գերտերությունների շահեր, որոնք այս պահի դրությամբ բացառում են պատերազմը' որպես խնդրի լուծման միջոց: «Վերջապես կա նաեւ հայկական գործոնը եւ նրա ազդեցությունը, իսկ այս պայմաններում չեմ կարծում, որ Ադրբեջանն առավելություն ունի Արցախի նկատմամբ, նույնիսկ եթե համեմատենք 1991թ-ի հետ»,- նշեց Դ.Բաբայանը' հիշեցնելով, որ այն ժամանակ ադրբեջանցիների առավելությունը շատ ավելի շատ էր ե'ւ քանակական, ե'ւ աշխարհաքաղաքական դիրքի առումներով: Արցախն այն ժամանակ անկլավային իրավիճակում էր, Շուշիից ռմբակոծում էին, կային նաեւ բազմաթիվ այլ կրակային հենակետեր Արցախի ներսում: Բանակ, զենք, զինամթերք չկար, Հայաստանը գտնվում էր շրջափակման մեջ, Սպիտակի երկրաշարժի ավերածությունները շատ վառ էին երեւում, եւ նույնիսկ այդ պայմաններում հայկական կողմը կարողացավ ոչ միայն դիմակայել, այլ նաեւ պարտության մատնել թշնամուն:

«Կարճաժամկետ պատերազմը ե'ւ ռազմական, ե'ւ հոգեբանական առումներով սխալ արտահայտություն է, քանի որ հայ ազգը պայքարում է դարեր շարունակ, եւ պատերազմ 1-2 շաբաթվա կտրվածքով դիտարկել սխալ է»,- ասաց Դ. Բաբայանը' շեշտելով, որ եթե նման պատերազմ լինի, հայկական կողմը դիմակայելու է մինչեւ վերջ եւ ոչ միայն պարտության է մատնելու թշնամուն, այլեւ այս անգամ որակապես այլ երեւույթ է դրսեւորվելու: «Եթե այն ժամանակ Ադրբեջանը խնդրեց, աղաչեց զինադադար, այս անգամ չի լինելու այդպիսի բան»,- ընդգծեց Դ.Բաբայանը' հավելելով, որ հայկական կողմը գնալու է մինչեւ վերջ' գործողությունները տանելով հաղթական ավարտի:

Նրա խոսքով' այսուհետ պետք է հաշվի առնել Ադրբեջանում ազգային փոքրամասնությունների ակտիվացման փաստը: «Պետք է հաշվի առնել, որ Ադրբեջանի սպառազինությունների աճն ուղղված է նաեւ դեպի ներս' ազգային փոքրամասնությունների ճնշելու համար»,- տեսակետ հայտնեց Դ. Բաբայանը: