نیکول پاشینیان: ما صلح نداشتیم، بلکه یک جنگ منجمد داشتیم

نیکول پاشینیان نخست‌وزیر ارمنستان، بر این باور است که صلح تنها یک مفهوم سیاسی نیست، بلکه بُعدی اجتماعی و روانی نیز دارد.

به گزارش «آرمن‌پرس»، وی این اظهارات را در نشست ۲۶ مارس دولت مطرح کرد.

نیکول پاشینیان گفت: «می‌خواهم ثبت کنم و محکوم کنم تمام آن روندهایی را که هدفشان نگه داشتن هم‌وطنان آواره‌شده از قره‌باغ و به‌طور کلی ملت ارمنستان در وضعیت مهاجرت و آوارگی است. وقتی ما از دستورکار بازگشت سخن می‌گوییم، در واقع مانع می‌شویم که این افراد به آرامش برسند و در زندگی جدید خود مستقر شوند. صلح فقط یک توافق‌نامه نیست، صلح یعنی انسان به آرامش برسد، و هیچ چیز دردناک‌تر از انتظار نیست. اما ما به‌عنوان یک ملت بیش از صد سال است که با این انتظار زندگی می‌کنیم». 

وی افزود: «این یک سیاست امپراتوری و ضد ارمنی است که می‌گوید آرام نگیرید، به‌زودی بازخواهید گشت یا شما را بازمی‌گردانیم، نسل‌کشی به رسمیت شناخته خواهد شد و شما به وان، موش و کیلیکیه بازخواهید گشت. این سیاست دو هدف دارد: نخست، نگه داشتن ملت ارمنستان در ذهنیت آوارگی، و دوم، جلوگیری از تثبیت جمهوری ارمنستان به‌عنوان یک دولت». 

نخست‌وزیر تأکید کرد: «کشوری که در آن روان‌شناسی حاکم، روان‌شناسی آوارگی باشد، نمی‌تواند به‌عنوان یک دولت تثبیت شود». 

وی ادامه داد: «ما در سطح سیاسی صلح را برقرار کرده‌ایم، اما وقتی از مراقبت سخن می‌گوییم، یعنی باید در سطح اجتماعی و روانی نیز به آرامش برسیم. در غیر این صورت، صلح را پیدا نخواهیم کرد و حتی آن را از دست خواهیم داد، زیرا با ادامه این گفتمان‌ها وارد تعارض با همه اطراف خود می‌شویم. سپس متوجه می‌شویم که منابع‌مان کافی نیست و شروع می‌کنیم به جستجوی تضمین‌کننده، آن هم به بهای حاکمیت، استقلال و دولت‌داری خود». 

نیکول پاشینیان همچنین به این دیدگاه پرداخت که ارمنستان تا پیش از سال ۲۰۲۰ در صلح به سر می‌برده است و گفت: «ما صلح نداشتیم، بلکه یک جنگ منجمد داشتیم؛ ما فقط جنگ را به تعویق انداخته بودیم، آن هم به بهای حاکمیت، استقلال، دولت‌داری، رفاه، آزادی و توسعه خود. تا سال ۲۰۱۶، تمام منابع لازم برای به تعویق انداختن جنگ عملاً به پایان رسیده بود». 

وی در پایان خاطرنشان کرد: «اگر چرخ دستورکار بازگشت به حرکت درآید، در نهایت سهم ما از این منطقه بسیار ناچیز خواهد بود».