Ժամանակը Երևանում՝ 11:07:36,   29 Հունիս 2022

Ինձ առաջարկվող բոլոր կերպարներն ընդամենը երեք օրվա ընթացքում դառնում են սիրելի. Վիվյեն Բաստաջյան

Ինձ առաջարկվող բոլոր կերպարներն ընդամենը երեք օրվա ընթացքում դառնում են 
սիրելի. Վիվյեն Բաստաջյան

ԵՐԵՎԱՆ, 10 ՄԱՅԻՍԻ, ԱՐՄԵՆՊՐԵՍ: Դերասանուհի Վիվյեն Բաստաջյանը, որը խաղում է թե՛ թատրոնում, թե՛ հեռուստանովելներում, «Արմենպրես»-ի թղթակցի հետ զրույցում խոստովանում է՝ «Թողություն» հեռուստասերիալից հետո  դժվարացել է այլ նախագծերում նկարահանվել: Դերասանուհին հիմա իր հեղինակած նախագծի վրա է աշխատում, որն ինչպես ինքն է ասում, աննախադեպ է իր ձեւաչափով եւ ասելիքով:

-Կարծես թե մեր հասարակությունն ավելի շատ հեռուստացույց է նայում, քան թատրոն գնում: Թեև Դուք ավելի շատ թատերական կերպարներ եք կերտել, բայց հանդիսատեսը Ձեզ սկսեց ճանաչել և առավել շատ սիրել՝ «Թողություն» հեռուստանախագծից: Ի՞նչ նոր նախագծերում, ֆիլմերում եք ընդգրկվելու առաջիկայում:

-«Թողություն» հեռուստանովելի գեղարվեստական ֆիլմ տարբերակն արդեն կա և,  ի ուրախություն մեզ, մասնակցում է միջազգային փառատոնների: Ի սկզբանե այդ հեռուստասերիալը եղել է ֆիլմ, հետո Հանրայինը Հովհաննես Գալստյանի հետ որոշեցին նկարահանել նաև այդ 16 մասանոց սերիալը: Գեղարվեստական ֆիլմը  տեսել եմ: Իմ սուբյեկտիվ  կարծիքով՝ հրաշալի ֆիլմ է ստացվել: Դերասանական կազմում նույն մարդիկ են: Այդ հեռուստանովելից հետո չէի կարողանում այլ նախագծի մասնակցել: Առաջարկներ շատ են եղել, բայց ոչ մի տեղ այլևս չփորձեցի ընդգրկվել: Հովհաննես Գալստյանի կնոջ նախագիծն է՝ «Տատիկիս վարսերը», որին մասնակցության հրավեր ունեմ և արդեն գիտեմ՝ ինչ դեր եմ խաղալու: Այս պահին իմ հեռուստատեսային նախագծի վրա եմ աշխատում, որը վստահեցնում եմ՝ աննախադեպ է իր ձևաչափով:

-Ասացիք, որ «Թողությունից» հետո այլևս չցանկացաք որևէ հեռուստանախագծում նկարահանվել, ինչո՞ւ:

-Ես այդ ֆիլմին շատ էի սպասել: Այն այնքան բարձրորակ էր, որ այլևս չէի կարողանում նկարահանվել այլ հեռուստանախագծերում, որոնք փոքրիշատե զիջում էին:

Թատերական ինստիտուտում մի առարկա եմ դասավանդում, որը կոչվում է «Աշխատանք տեսախցիկի հետ»: Այս առարկան ինստիտուտ բերել եմ ես, ինձ հրավիրեց Դավիթ Մուրադյանն ու ասաց, որ անեմ այն, ինչ ուզում եմ: Երբ ես էի սովորում, չկար առակա, որը դերասանին կսովորեցներ՝ ինչպես աշխատել կինոյում: Ինձ համար ինստիտուտի բացը դա էր: Փորձեցի ինքս լրացնել այդ բացը:  Շատ հեշտ է քննադատել և վատաբանել. հենց հիմա կարող եմ խոսել բազմաթիվ բացերի մասին, բայց դա խնդրի լուծում չէ: Պետք է հասկանանք ամենակարևորը՝ խնդիրը: Մեծ կինոն ենթադրում է մեծ գումարներ: Եթե հենց հիմա դերասանները, ռեժիսորները, առհասարակ կինոյի ամբողջ կազմը վարձատրվի շատ բարձր, շատ բան կփոխվի: Այդ ժամանակ պահանջն էլ այլ կլինի, և կոշկակարը, որն իրեն համարում է դերասան, այլևս չի համարձակվի նման հայտարարություն անել:  Այն դերասանները, որոնք իրենց հարգում են, աշխատում են չիջեցնել իրենց նշաձողը: Նախագծերը չեն վճարվում այնքան բարձր, որ բոլոր դերասանները լինեն պրոֆեսիոնալ, ստիպված հրավիրում են մարդկանց, որոնք մինիմալ գումարով համաձայնվում են նկարահանվել: Նկատում եմ, որ սցենարներում էլ են տեղի ունենում շատ տհաճ փոփոխություններ: Ցենզուրա չկա… Հանրային հեռուստաընկերությունը հիմա ինչո՞ւ է այսպես ասած ավելի հաճելի դերասանների ներգրավում, որովհետև նրանց հեռուստանախագծերը ստեղծվում են գրական նյութի հիման վրա: Եթե սցենարիստը հանճար չէ, նրան դերասանի կյանք վստահելը շատ պատասխանատու է: Կերտածդ կերպարը կարող է հիմնովին փոխել մասնագիտական կենսագրությունդ:

-Եվրոպան իր այսպես ասած մտահորիզոնով անծայրածիր հնարավորություններ է բացում դերասանի առջև: Հայաստանը, հայկական միջավայրն ի՞նչ հնարավորություններ են տալիս արտիստին: Գեղարվեստական կյանք կա՞ այստեղ:

-Եվրոպան դերասանին լայն հնարավորություններ է տալիս, որովհետև ունի ուրիշ նախապայմաններ, որոնք մենք չունենք: Մտածողության հարց կա. դերասանի մասնագիտությունը խորապես կախված է հասարակության մտածելակերպից: Երբ ես սկսում եմ իմ առարկան դասավանդել, առաջին դասին ասում եմ՝ պարտավոր ենք ինքներս մեզ ճանաչել, հետո կարողանալ հասկանալ՝ ինչ կարող ենք խաղալ: Ինքնաճանաչման ընթացքում շատ հնարավոր է, որ կարծիքդ դերերի ընտրության հարցում փոխվի: Եվրոպայում կյանքն այլ է, և մարդն իրեն ճանաչելու ավելի լայն հնարավորություններ ունի: Հայաստանում ինքդ քեզ ճանաչելը, բացահայտելն իսկապես շատ բարդ է, որովհետև մեր ազգը զբաղված է ուրիշների կյանքը բացահայտելով, այնինչ, եթե ժամանակդ ծախսես քեզ վրա, չես հասցնի իմանալ, թե ինչ է կատարվում աշխարհում, կզբաղվես քեզ համար նախատեսված գործով:

-Մեզնից յուրաքանչյուրի մեջ երկատված ես կա, ինչպես շատ հաճախ իր ստեղծագործություններում ասում է Հերման Հեսսեն: Եղե՞լ են կերպարներ, դերեր, որոնք կերտելիս հանկարծ հասկացել եք՝ գտաք Ձեր ես-ի մյուս կեսին:

-Դուք տվեցիք այն հեղինակի անունը, որն իմ ամենասիրելիներից է: Շատ դիպուկ և հետաքրքիր հարց էր: Ինքնաբացահայտումը, որի մասին արդեն խոսեցի, մեզ թույլ է տալիս անընդհատ բացահայտել մեզ այն կեսի մեջ, որովհետև մեզ երբեք ոչ մի պատահական դեր չի տրվում: Հնարավոր չէ խաղալ Լեդի Մակբեթ, եթե հոգուդ ինչ-որ անկյունում իրապես  չի ապրում Լեդի Մակբեթը: Ինստիտուտում միշտ խաղացել եմ հզոր, ուժեղ, շատ մեծ էմոցիոնալ դաշտ ունեցող անձանց դերեր: Դիպլոմայիններից մեկում ինձ առաջարկվեց խաղալ շատ խեղճ մոր կերպար «Տունը սահմանի վրա» տրագիկոմեդիայում: Մեկ ամիս տանջվել եմ այդ կերպարի վրա, քանի որ ինձ չէի պատկերացնում այդ կերպարում: Բեմադրող ռեժիսորը՝ Վահան Բադալյանը, ինձ փոխելու միտք անգամ չունեցավ, ես նույնիսկ առաջարկել եմ՝ կլինի, չխաղամ, ասաց՝ ոչ, հենց դու ես խաղալու: Այս կերպարը իմ առաջին ինքնաբացահայտման փորձերից մեկն էր:

-Հայ գրականությունն անսպառ է գեղարվեստական սցենարների իմաստով: Ինչո՞ւ սցենարիստներն ավելի շատ չեն օգտվում հայ գրականությունից՝ ֆիլմեր և թատերական ներկայացումներ ստեղծելիս: Կան կերպարներ, որոնց հասարակությունը պետք է ճանաչի: Ո՞ր գեղարվեստական ստեղծագործությունը կուզեիք բեմ բարձրանար, որում կկերտեիք որևէ հերոսի կերպար:

-Կա մի նախագիծ, որին մասնակցել այլևս չեմ կարող, որովհետև այդ տարիքում չեմ: Ժամանակին իմ սցենարիստ ընկերներից մեկը՝ Աստղիկ Սիմոնյանը, ինձ տվեց Ժան-Իվ Սուսի և Հակոբ Խաչիկյանի «Ամառ առանց այգաբացի» գիրքը: Հարյուր էջ կարդալուց հետո զանգում և ասում էր. «Վիվյեն, դու չես պատկերացնի, թե որքան նման է քեզ Մարոյի կերպարը: Ես քեզնով եմ հասկանում, թե ըստ սցենարի ինչ կարող է անել այդ կերպարը»: Երկար ժամանակ ես մտածում էի, որ դա միակ կերպարն է, որ հենց հիմա կխաղայի: Ինձ առաջարկվող բոլոր կերպարներն ընդամենը երեք օրվա ընթացքում ինձ համար դառնում են ծայրահեղ սիրելի:

Լիանա Սարգսյան

 

 








youtube

Բոլոր նորությունները    


Գործակալության մասին

Հասցե՝ Հայաստան, 0002, Երեւան, Սարյան փող 22, Արմենպրես
Հեռ.՝ +374 11 539818
Էլ-փոստ՝ [email protected]